Wiebe Brandsma, Stadskanaal 1932

Wiebe Brandsma, Stadskanaal 1932

Hoewel ik in Groningen ben geboren werd er thuis Fries gesproken: mijn ouders waren Friezen. Op straat sprak ik met mijn vriendjes natuurlijk Gronings en op school Nederlands. Je zou kunnen zeggen dat ik drie-talig ben opgevoed. Vanuit Stadskanaal ging ik naar de kweekschool de Klokkenberg in Nijmegen en woonde daar vier jaar in het bij de school horende jongensinternaat. In 1953 ben ik geslaagd en begon als onderwijzer in Alkmaar. Het hoofd der school zei:“Je zit in het lokaal boven het mijne. Wat je doet is niet zo belangrijk, maar ik wil ze niet horen”! Klassen met meer dan vijfenvijftig leerlingen waren toen heel gewoon en als er collega’s ziek waren nam je hun klassen erbij (tussendeuren open)! Dat waren nog eens tijden! Het lesgeven ging blijkbaar goed, want na enkele jaren werd mij gevraagd hoofd te worden van een nieuw op te richten school. In Alkmaar heb ik mijn vrouw Trudy leren kennen, ben er getrouwd en onze beide dochters zijn daar geboren.

In 1968 zijn we verhuisd naar Doesburg. Een nieuwe school op de Ooi met veel Molukse leerlingen. Ik heb hier met heel veel plezier gewerkt. We kwamen te wonen aan het van Tuyllplein tussen hoofdzakelijk andere schoolmeesters en ambtenaren. Mijn eerste kennismaking met de gemeentelijke overheid was vermakelijk: als nieuwe inwoner van Doesburg moet je je laten inschrijven op het stadhuis. Dat gebeurde toen bij loket nummer 1. De ambtenaar zei dat ik voor een vuilnisemmer, zo’n metalen met deksel, me moest vervoegen bij loket nummer 2. Hij stak z’n hoofd door het loket en wees naar het volgende loket. En wie hielp me daar? Diezelfde ambtenaar van loket nummer 1!

We voelden ons hier meteen thuis. Alles ging heel gemoedelijk en niet zo gehaast als we in het westen gewend waren. Op de dag van de verhuizing kwam ik bij juwelier Hofs omdat mijn horloge het niet deed. Ik kreeg ongevraagd een ‘leenhorloge’ mee , want een schoolmeester kan toch niet zonder een horloge. Hoe wist hij dat ik het nieuwe hoofd van de Ooischool was … Aan de renovatie van de binnenstad werd vanaf 1968 hard gewerkt en in 1973 kochten we een gerestaureerd pand in het centrum. De gemeentesecretaris merkte eerst nog wel fijntjes op: “Kan een schoolmeester dat wel betalen”? We konden kiezen uit negen te restaureren woonhuizen. Het werd Kosterstraat 39, waar we nu nog altijd met veel plezier wonen.

Voor het CDA heb ik 20 jaar in de gemeenteraad gezeten. Het was helemaal niet mijn bedoeling om raadslid te worden, maar bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen werd ik door de politieke partij tot mijn verbazing als lijsttrekker gekozen. Er was namelijk een behoudende groep en er was een vernieuwende. Beiden plaatsten mij als nummer twee op de samen te stellen kandidatenllijst en dus werd ik nummer 1! Daarnaast heb ik allerlei vrijwilligerswerk gedaan en heb bijvoorbeeld in Doesburg mede de Amnesty International Werkgroep opgericht. Ik ben er nog altijd de penningmeester van en organiseer de jaarlijkse huis-aan-huiscollecte. Ook ben ik als vrijwilliger betrokken bij de Wereldwinkel. Als ambtenaar van de burgerlijke stand ben ik al vele jaren in dienst van de gemeente Doesburg en heb in de loop der tijd honderden paartjes getrouwd.