Violeta Hupje, Brazilia 1980

Violeta Hupje, Brazilia 1980

Het hebben van twee paspoorten vind ik een rijk bezit. En daarmee bedoel ik dat ik twee culturen heb mogen ervaren in mijn jeugd. Ik ben in het hart van Doesburg opgegroeid en had veel Nederlandse vrienden en vriendinnen. Vooral bij het gezin van familie Vree heb ik veel van de Nederlandse danwel de Doesburgse cultuur mee mogen maken. Ik heb daar altijd veel van genoten. Andersom vonden mijn vriendinnen het heel spannend om de kookkunsten, muziek en dergelijke uit Brazilië bij ons thuis te ervaren.

Ik heb nog steeds contact met mijn familie en vrienden in Brazilië. Via facebook kunnen ze een beetje meekrijgen hoe het er hier aan toe gaat en vooral het reilen en zeilen rondom mijn zoontje van vier maanden. Dat werd heel duidelijk toen we vlak voor zijn geboorte foto’s stuurden van zijn babykamer in wording. Toen werden ze aan de andere kant van de wereld een beetje zenuwachtig dat het nog niet helemaal af was.

Met mensen omgaan vind ik echt mijn ding. Ik ben betrokken bij de samenleving, politiek geïnteresseerd en werk dus ook graag met mensen. Ik vind het jammer dat ze er in de Doesburgse politiek niet meer uit halen. Ik erger me wel eens aan de hondenpoep in de wijk of het gebrek aan sociale controle. Dat de mensen zo gesloten zijn en niet zo open staan om een praatje aan te knopen vind ik jammer. Zelf vind ik het leuk om allerlei gesprekken op straat aan te knopen met iedereen: van jongeren tot ouderen, van zwervers tot de kleinste buurtkindertjes. De jeugd moest op het schoolplein wel even wennen, als ik een kijkje kwam nemen. Ik had bijna altijd wel een goed gesprek met ze. Straks loopt ook mijn zoon buiten en dan is het ook fijn als er een beetje sociale controle is en de jeugd een plekje heeft om te ‘hangen’. Sleutelwoord is wat mij betreft: vertrouwen. Als dat er is dan kan de band opgebouwd worden en er veel beter samengeleefd worden, waarbij je elkaar kan helpen en makkelijker aanspreekt op ongewenst gedrag.

Bij mijn diploma-uitreiking kreeg ik een Loesje spreuk die ik veelzeggend vind: “Als je bang bent om te verliezen ben je bang om te leven".