John Veldhuizen, Amsterdam 1933

John Veldhuizen, Amsterdam 1933

Ik ben in Amsterdam geboren en de familie verhuisde toen ik drie jaar oud was naar Hilversum. De oorlog was een moeilijke tijd. Onze buren waren joden. Hun zoon was mijn beste vriend, maar hij en zijn vader kwamen allebei om in het concentratiekamp Sobibor.

Ook de Hongerwinter was geen pretje in het noorden van Holland. Alles wat we te eten kregen waren suikerbieten en ik kan je zeggen dat dat geen Haute Cuisine was. Na de oorlog ging ik naar de middelbare school. Ik was geen uitblinker en geen gemakkelijk mannetje, ik denk dat ik een beetje ADHD had. Ik heb de school verlaten en ben op een kwekerij gaan werken en dat beviel mij best.

In 1951 ben ik naar Engeland gegaan waar ik een jaar op een kwekerij heb gewerkt. Terug in Nederland twee jaar in het leger en toen had ik genoeg van Nederland. In 1956 ben ik getrouwd en met mijn vrouw naar Australië geëmigreerd. Mijn vrouw was zwanger en wij hadden zevenhonderd gulden en een hutkoffer met onze spullen. Over optimisme gesproken.

Mijn eerste baan was op een boerderij in de bush waar ik dagenlang achter een ploeg liep en dat was niet mijn idee van een baan. Ik ben naar Melbourne verhuisd waar ik 38 jaar gewoond heb. Ik heb allerlei banen gehad, om een paar te noemen: taxichauffeur, schoonmaker, uitsmijter in een nachtclub, makelaar, betonzager. Ook heb ik zes jaar met opleggers door het land gereden. Dat waren lange ritten en we namen dan pillen die ons wakker hielden. Wij noemden ze yippee-beans, want als je een paar genomen had dan was je helemaal wakker. Nu noemen ze dat speed.

Ik heb ook in Irian Jaya gewerkt, Sulawesi, Nieuw Guinea en Vietnam. Dat waren allemaal ‘mining projects’ waar goud-, koper- en nikkelmijnen ontgonnen werden. Wij bouwden de wegen de dorpen en de mijn. Leuke banen. Maar de langste tijd was ik chauffeur in Melbourne waar ik mijn eigen bedrijfje had met een truck en goederen bezorgde voor een bedrijf.

In 1992 kwam ik terug in Nederland voor een vakantie waar ik mijn partner heb leren kennen en woon nu in Doesburg waar ik de rest van mijn dagen hoop te slijten.