Jacqueline Houthuijzen, Doesburg 1967

Jacqueline Houthuijzen, Doesburg 1967

De straat waarin ik opgroeide in Doesburg stond er om bekend dat er weinig mensen woonden die werkten en vooral dat er grote gezinnen waren. Ook werd er bovengemiddeld veel drank gebruikt door diverse straatgenoten. Ik ben in een gezin met 5 kinderen opgegroeid, waarvan ik de vierde was. Mijn vader kwam oorspronkelijk uit Hilversum. Er woonden ook twee ooms en een tante bij ons in huis van moeders kant. Daarnaast heb ik in deze straat veel ellende gezien bij andere gezinnen en hierdoor wilde ik later mijn beroep er van maken om mensen te helpen. Ik wilde toen politieagente of maatschappelijk werkster worden. Vandaar waarschijnlijk ook de keuze om later voor een jeugdinstelling te werken als gezinshuis-ouder. Ik heb goede herinneringen aan het spelen op de ‘Batterijen’ en bij het water. Je had toen als kind veel ruimte om te spelen.

Vanaf mijn negentiende werk ik in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking, onder andere in Baarn en Amersfoort. Onze oudste dochter heeft door complicaties tijdens de geboorte een lichamelijke beperking. Nadat onze oudste dochter was geboren wilde ik de werkintensiteit wat beperken. Dit was helaas niet mogelijk, ik was ‘kostwinner’ waardoor ik uiteindelijk koos om full-time te werken als gezinshuis-ouder en daarnaast voor onze dochter kon zorgen.

Met mijn man Paul heb ik in Ellecom gewoond als gezinshuis-ouders. Vier kinderen uit het kindertehuis kwamen bij ons in huis wonen en wij zorgden voor hen. Dat hebben wij 4 jaar gedaan. Een moeilijke, zware tijd waar wij samen met een goed gevoel op terugkijken.

Nu werk ik al weer jaren als teamleider bij een zorginstelling voor kinderen en jongeren met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking en kinderen/jongeren met een stoornis binnen het autistisch spectrum.

Wij willen onze oudste dochter zo zelfstandig mogelijk opvoeden. Wij hebben voor haar de keuze gemaakt om niet het speciaal onderwijs te volgen. Dit is gelukkig een goede keuze geweest. Zij heeft vanaf de peuterspeelzaal het reguliere onderwijs gevolgd. Momenteel zit onze dochter op het VWO en doet het prima. Ik ben grote voorstander van integratie. Helaas is het voor onze medemensen die op welke manier dan ook ‘anders’ zijn moeilijk om mee te kunnen doen. Hoe sluit je je aan bij anderen die je niet kunnen of willen verstaan? Hoe leg je uit aan kinderen dat het niet prettig is als je constant wordt aangekeken of zelfs wordt uitgelachen omdat je anders bent.

Paul, geboren en getogen Doesburger, vindt Doesburg een fijne plek om te wonen en zou hier niet graag meer weg willen. Voor mij zou Nijmegen een mooi alternatief zijn. Dit omdat het voor onze oudste dochter makkelijker zou zijn vanwege de bereikbaarheid van diverse voorzieningen die in Doesburg helaas ontbreken.