Gudrun Gilhuis Glenthøj, Frederiksberg 1948

Gudrun Gilhuis Glenthøj, Frederiksberg 1948

Op 12-12-’12 ben ik vanuit Tilburg in Doesburg komen wonen. Ik kende het stadje al wel, omdat ik hier al vaker bij vrienden kwam.

Ik heb mijn jeugd doorgebracht in de dorpspastorie Hassing in Thy, een streek in het Noordwesten van Jutland (Denemarken) tussen de Noordzee en de Limfjord. Ik ben geboren in Frederiksberg, nog steeds een zelfstandige gemeente tegen Kopenhagen aan, op het eiland Sjælland (Zeeland). Mijn moeder kwam uit Kopenhagen en mijn vader van het plattelandsdorp Sjælland. Toen hij in Kopenhagen ging studeren heeft hij mijn moeder daar ontmoet.

De naam Glenthøj betekent Wouwenheuvel. Die naam is pas ontstaan in de jaren twintig van de vorige eeuw. Toen gingen velen een nieuwe naam kiezen. Daarvoor heette iedereen Petersen, Nielsen of zoals mijn opa Thomsen. Mijn betovergrootvader was smid en werd de smid-bij-de-Wouwenheuvel genoemd. Zo is die naam ontstaan.

Vanuit Denemarken ging ik in 1969 voor het eerst naar Oost Berlijn voor een internationale paasconferentie van het oecumenische jeugdwerk van de DDR. Voor de deelnemers uit de DDR waren deze jaarlijkse conferenties een soort van venster op het Westen. Een Oost-Duitse vriendin die ik daar ontmoette, een chemisch ingenieur, kon een belangrijke promotie maken mits zij haar contacten met het westen zou opgeven. Dat heeft zij toen geweigerd en heeft zich omgeschoold tot kerkelijk medewerkster. Tijdens die conferentie in 1969 heb ik mijnNederlandse man leren kennen. Voor hem ben ik in 1971 naar Nederland gekomen en getrouwd. In 2005 ismijn man helaas overleden.

Ik heb mijn kinderen Deens geleerd, ondanks bezwaren van vrienden en kennissen. Ik vind het heel belangrijk dat ik met mijn kinderen in mijn eigen taal kan spreken, zeker als ik oud word en het Nederlands misschien een beetje wegzakt. Ik heb nooit gemerkt dat het een belasting voor mijn kinderen was. Ik denk dat ze er veel taalgevoeliger van zijn geworden. In de loop der jaren heb ik Nederlandse les gegeven aan buitenlanders en Deens aan Nederlanders. Ook heb ik op internationale scholen in het hele land Deens als moedertaal gegeven op eindexamenniveau. Ik geef nu nog les op de Deense zaterdagsschool in Wassenaar, waar Deenstalige kinderen hun moeders of vaders taal leren lezen en schrijven.

Het Deens gebruik ik overigens nog dagelijks als vertaalster van Nederlandse literatuur