Ernst Wernicke, Bandung 1948

Ernst Wernicke, Bandung 1948

 

De hoofdstad van Indonesië, Jakarta, het vroegere Batavia, ligt aan de zee en heeft niet zo’n prettig klimaat. De vroegere regering settelde zich daarom in het in de bergen gelegen Bandung dat een zeer prettig koel klimaat heeft. Daar ben ik in 1948 geboren.

Anderhalf jaar na mijn geboorte zijn wij naar Nederland geëmigreerd. Eerst in een pension in Oorschot en later in Lunteren. Mijn moeder mocht geen Indisch koken want dat stonk te veel vond men. Boerenkool niet!

In 1952 zijn wij in Doesburg terecht gekomen in een eigen huis. In het begin moest de bevolking erg aan ons Indische Nederlanders en Molukkers wennen, maar aan de andere kant vond men ons ook wel interessant en dat leverde ook weer veel vrienden op.

Doordat mijn vader helemaal in het Doesburgse verenigingsleven dook en daar verschillende bestuursfuncties bekleedde waren wij snel ingeburgerd. Op zijn beurt ontfermde hij zich weer over de Somalische emigranten in Doesburg. Hij werd zelfs trainer/masseur van Sportclub Doesburg en gaf tennisles bij de tennisvereniging. Niet verwonderlijk dus dat hij later ereburger van Doesburg werd.

Mijn moeder gaf pianoles en zo leerde we drummer Willy Elissen kennen die het leuk vond om gezamenlijk te musiceren. Indische mensen worden met de gitaar in de hand geboren zegt men wel en dat klopte bij mijn broer Ronald en mij ook wel. Ronald richtte samen met Willy in 1964 de band de JIBS op en na een paar weken mocht ik ook meedoen omdat ze een bassist nodig hadden. Ronald zei tegen mij: “Knip die onderste twee snaren er maar af, want geld voor een basgitaar hadden we natuurlijk niet”.

In 2014 bestaan we (helaas zonder Ronald die in 2002 overleden is) vijftig jaar en gaan dit groots vieren.