Ekliopas Liptiay, Nila 1929

Ekliopas Liptiay, Nila 1929

Het vulkaan eiland Nila is zo klein en zo moeilijk bereikbaar dat zelfs de Japanners het nooit hebben veroverd. Op dat eiland ben ik in 1929 geboren. Het is onderdeel van de TNS eilanden (Teon, Nila, Serua) op de Molukken.

Op mijn 20e vertrok ik naar het eiland Banda en in 1950 naar Merauke op Nieuw Guinea. Daar ben ik getrouwd met een vrouw van Ambon, uit het dorp Latuhalat. Had werk als opzichter bij de gemeentewerken.

Begin jaren ’60 was het een erg onzekere tijd in de regio. Het was kiezen tussen blijven in de buurt bij familie op de Molukken met een onzekere toekomst of vertrekken naar Nederland, naar een onbekend land met ook een onzekere toekomst, maar wellicht een beter perspectief voor mijn kinderen.

Eind 1962 vertrokken wij naar Nederland. Dat was net op tijd want vlak na ons vertrek werd niemand meer toegestaan om te vertrekken. Zo mocht een broer van mij niet meer naar Nederland, omdat hij iets later dan ik naar Nederland wilde. Hierdoor ben ik de enige Liptiay in Nederland! Mijn vrouw was hoog zwanger en een paar dagen na onze aankomst in Nederland werd onze Adriana Sophia geboren. Toen koningin Juliana in het ziekenhuis op bezoek kwam hebben wij haar toestemming gevraagd om onze dochter Juliana Adriana Sophia te noemen. Van dat gedenkwaardige bezoek heb ik de krantenknipsels bewaard.

Omdat mijn familie graag Nila wilde bezoeken zijn wij daar in 2004 heen gegaan. Vliegen is onmogelijk. Vanaf het eiland Ceram met de boot en dat voor een tijd huren was nog best prijzig omdat ze weten dat je uit Nederland komt. En dan ook nog twee dagen op de Bandazee ronddobberen door motorpech! Gelukkig was er voldoende kennis en reserve onderdelen aan boord en konden we in vijf dagen Nila bereiken.

Op Nila heeft de familie een stuk grond. Officieel mag er niemand op Nila wonen omdat het eiland langzaam in de zee wegzakt. In 1978 dreigde de vulkaan tot uitbarsting te komen en heeft de Indonesische regering alle families van de TNS eilanden geëvacueerd naar het eiland Ceram, waar mijn familie nog steeds woont. Toch is mijn familie nog regelmatig op Nila. De vruchtbare grond levert voldoende op (bananen, mango, kruidnagel) om een redelijk leven te leiden.

Terug naar mijn eiland Nila zou ik graag willen, maar het leven in Nederland is zeker ook heel fijn en voor mijn kinderen en kleinkinderen zal ik ook gewoon hier in Nederland blijven.