Diny Luimes-Wikkerink, Ulft 1938

Diny Luimes-Wikkerink, Ulft 1938

Met mijn tweelingbroer Bert heb ik mijn wilskracht kunnen ontwikkelen. Ik wilde altijd de sterkste zijn totdat mijn moeder op een dag zei dat ik daar nu toch echt te groot voor was geworden. Ik klom ook altijd zo hoog mogelijk in de boom. Terwijl mijn moeder beneden stond en mij gebood naar beneden te komen zei ik: “Nee mam, hier bovenin hangen de lekkerste kersen”. Omdat ik toch mijn energie kwijt moest ben ik op gymnastiek gegaan.

Mijn vader was adjunct-directeur van de melkfabriek. Maar als protestant in het katholieke Ulft kon hij promotie tot directeur wel vergeten. Ook stak de pastoor er een stokje voor dat hij voorzitter zou worden van de katholieke schuttersvereniging. Bij de jaarlijkse spelletjesdag mocht ik vaak alleen tegen mezelf het wedstrijdje spelen (balen).

Na de HBS en de Kweekschool werd ik leerkracht in Doesburg bij dhr. Buddendorf. Samen met mijn (Katholieke) vriendje André Luimes betrokken we een flat aan de Kraakselaan. Aan de Prinses Ireneschool, het huidige Horizon stad, heb ik jaren met veel plezier gewerkt, daarna werd ik ook bij andere scholen gevraagd om moeilijke groepen weer een beetje in het gareel te krijgen.

Al meer dan 15 jaar ben ik vrijwilliger bij Carion. Laat ik hier nu de broer van mijn allereerste vriendje ontmoeten uit mijn geboorteplaats Ulft. “Dat meisje dat zo dapper elke dag veertien kilometer van huis naar school fietste en terug”!

Lesgeven, daar geniet ik nog altijd van. Ik geef al jaren Nederlandse bijlessen bij het inburgeren van vrienden en hun kinderen. Ook nu geef ik Nederlandse les aan een geëmigreerd Zuid Afrikaans gezin.

Waar ik heel erg van geniet is de wekelijkse oppasdag bij mijn zevenjarige kleinzoon Thijs en zijn vriendjes. Ik ga er elke week naar toe. Helaas woont hij in Zoetermeer en niet in Doesburg!